10 دلیل برای پرحرفی و 3 راهکار برای مقابله با آن

بسیاری از ما بدون آنکه حرف باارزشی بزنیم،  بیش‌ازحد پرچانگی می‌کنیم.

مطالعات بی‌شماری وجود دارد که ادعا می‌کند زنان در روز بیش از 13000 کلمه صحبت می‌کنند و مطالعات دیگر نشان می‌دهد که زن و مرد دراین‌باره عین هم رفتار می‌کنند. و هرکدام روزانه به‌طور متوسط 16000 کلمه حرف می‌زنند.

تمام این پرچانگی ها باعث هدر دادن زمان، بهره‌وری و انرژی ما می‌شود. همچنین از اعتبار و رابطه‌های ما کم می‌کند.

 افرادی که  بسیار پرچانه هستند و این کار را دائماً انجام می‌دهند،  انگار که برای دیگران هیچ ارزشی قائل نیستند، حق دیگران را می‌خورند و فاقد خودآگاهی و هوشمندی ضروری برای ارتباط مؤثر با دیگران می‌باشند.

  اینها به نظر خودشیفته و تا حدی عصبی هم می‌باشند.

برخی از عللی که در دام پرحرفی می‌افتیم:

1- صحبت کردن در مورد خودمان!

 تحقیقات نشان می‌دهد که وقتی در مورد خودمان صحبت می‌کنیم، مغزمان دوپامین (یا هورمون لذت آزاد)  می‌کند، پس بلافاصله بعد از این کار جایزه می‌گیریم.

2- برای نشان دادن معلومات خود حرف می‌زنیم!

  ازقضا، این کار به‌جای اینکه اعتبار ما را بالا ببرد آن را بیشتر تضعیف می‌کند، کمتر مورد محبت قرار خواهیم گرفت و درباره ما بد فکر می‌کنند.

3- به خاطر ناامنی یا استرس حرف می‌زنیم!

هنگامی‌که اضطراب ما افزایش می‌یابد، توانایی ما در کنترل و مدیریت خودمان کمتر می‌شود.

4- صحبت می‌کنیم تا فکر کسی را عوض کنیم!

و ما نمی‌دانیم که در واقعیت این اتفاق کمتر خواهد افتاد.

5- صحبت می‌کنیم چون دلمان می‌خواهد درباره موضوعی که در ذهنمان هست حرف بزنیم!

که این فرمایشات؛ نه مهم است و نه به موضوع بحث اساساً ربطی دارد.

6- صحبت می‌کنیم تا دیگران حرف نزنند!

تا از ما درخواستی نکنند و خدای‌نکرده چیزی نخواهند.

7- عادت به پرحرفی داریم!

 برای بسیاری از ما ، صحبت کردن می‌تواند یک عکس‌العمل خودکار باشد نه یک رفتار از روی فکر و تعقل.

8- بلند فکر می‌کنیم!

بسیاری از ما از صحبت کردن به‌عنوان راهی برای بیان و شفاف ساختن ایده‌های خود استفاده می‌کنیم و فرآیندهای ذهنی خود را با صدای بلند انجام می‌دهیم.

9- صحبت می‌کنیم چون “نوبت” ماست!

حتی اگر حرفی نداشته باشیم؛  ما فکر می‌کنیم اگر حرف نزنیم حقمان پایمال خواهد شد. پس حتی بی‌ربط شروع به حرف زدن می‌کنیم.

10- صحبت می‌کنیم تا سکوت نباشد!

 تحقیقات دانشکده پزشکی دوک نشان می‌دهد که سکوت کردن باعث رشد سلول‌های جدید در هیپوکامپ (منطقه اصلی مرتبط با حافظه و یادگیری در مغز) می‌شود.  بااین‌حال، بسیاری از مردم سکوت را به‌عنوان یک اتفاق ناخوشایند، خصوصاً در مکالمه  تفسیر می‌کنند.

 حالا اگر یکی از این موارد یا همه آنها برای شما صدق می‌کند؛ سه راهکار برای کمتر حرف زدن و تأثیرگذاری بیشتر وجود دارد. 

1- بازخورد بگیرید!

چند دوست یا همکار مورد اعتماد پیدا کنید تا به شما بازخورد صادقانه و مفید بدهند. از آنها بخواهید وقتی‌که می‌بینند در گفتگو زیاده‌روی می‌کنید؛ به شما اطلاع دهند.

2- کفِ مکالمه را ببینید!

در هنگام صحبت کردن با یک نگاه کلی سعی کنید پایین‌ترین حد صحبت کردن را پیدا کنید و حرف خود را در چند کلمه، مختصر، پخته و روشن بیان کنید.  بدون همه جزئیات.

3- تعادل بین گفتن و شنیدن!

از افراد بخواهید ابتدا آنها نقطه‌نظرها و دیدگاه‌هایشان را بگویند و بیشتر از حرف زدن، گوش دهید، هنگام صحبت دقیق صحبت کنید و دیگران را هم در مکالمه بازی دهید.

به قول توماس جفرسون: بالاترین هوشمندی آن است که هرگز از دوکلمه استفاده نکنید وقتی می‌توانید یک کلمه بگویید. 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *