چرا خانواده‌ها در طول تعطیلات باهم دعوا می‌کنند؟

تعطیلات زمانی است برای غذای خوب، آرامش، شادی و …

 ” البته اگر می‌توانستید کمی وزن خود را هم از دست می‌دادید، می‌توانست بسیار بهتر هم بشود! “

اما  احتمالاً شما نمی‌توانید یک تعطیلات خوب داشته باشید بدون اینکه در خانواده شما بداخلاقی اتفاق نیافتد.

لئونارد فلدر، روانشناس دریافت که حدوداً سه‌چهارم از ما حداقل یک عضو خانواده‌داریم که ما را اذیت می‌کند.

اما چرا؟ 

او همان کارهایی را می‌کند که اگر دوستان ما انجام دهند برای ما ناراحت‌کننده نیست ولی وقتی توسط او انجام می‌شود صدای همه بلند می‌شود!

آیا این به خاطر تعطیلات است یا به خاطر خانواده ما؟

چهار نظریه وجود دارد که چرا خانواده‌های ما باعث ناراحتی ما می‌شوند و بهتر است که برای یک بار هم که شده ، در زندگی خود به این موضوعات توجه داشته باشیم:

1- خودشیفتگی اختلافات کوچک

زیگموند فروید خاطرنشان کرده است: افرادی که در کنار یکدیگر زندگی می‌کردند و ازنظر اخلاقی به هم شباهت داشتند مثل “اسپانیایی‌ها و پرتغالی‌ها، آلمانی‌های شمالی و آلمانی‌های جنوبی، انگلیسی و اسکاتلندی” – اغلب کسانی بودند که با تلخ‌ترین جنگ‌ها باهم می‌جنگیدند.

توضیح این مسئله برای او “خودشیفتگی اختلاف کوچک” بود.

به‌عبارت‌دیگر: ” دقیقاً اختلافات جزئی در افرادی که بسیار به هم شبیه هستند،  اساس احساس دشمنی بین آنها را تشکیل می‌دهند.”

” این ممکن است به این دلیل باشد که ما تمایل داریم  خیلی بیشتر از شباهت‌هایمان برای تفاوت‌های خودمان  و دیگران ارزش قائل شویم و آنها را به خاطر بسپاریم. “

تا به امروز، از تئوری فروید برای توضیح عوامل ایجاد جنگ‌های داخلی استفاده می‌شود.

این در مورد خانواده‌ها هم صدق می‌کند بگذارید بگویم شما و مادرتان آن‌قدر شبیه هم نگاه و رفتار می‌کنید که گاهی آدم‌ها به‌اشتباه فکر می‌کنند شما باهم خواهر هستید. اما شما به یک کاندید خاص رأی می‌دهید و مادرتان به کس دیگر و همین اختلاف باعث فوران عصبانیت شما خواهد شد؟

کریس لوگان، مدرس ارشد روانشناسی در دانشگاه متالیست جنوبی دالاس، توضیح می‌دهد که اگر ما و اعضای خانواده‌مان “،  در بسیاری از ویژگی‌ها باهم همپوشانی داشته باشیم و همچنین تمایل بالایی به‌عین هم بودن داشته باشیم، به نکاتی متمرکز خواهیم شد که ما را متفاوت می‌کند.

“وقتی همه دور یک میز نشسته‌ایم، غذا می‌خوریم و جشن می‌گیریم  سعی می‌کنیم تفاوت‌های زندگی خود را برای والدین خود توجیه کنیم، طبیعتاً ممکن است توجهمان را به مواردی متمرکز کنیم که ما را از آنها متمایز می‌کند. “

وقتی بستگان ما بسیار با ما فرق می‌کنند، حتی ممکن است آن را بهتر بپذیریم و نسبت به آنها تحمل بیشتری را هم داشته باشیم.

2- حساسیت‌های اجتماعی:

ممکن است این‌یک جهان‌بینی نسبی باشد که درعین‌حال بسیار آزاردهنده هم می‌باشد.  برخی عادت‌ها در ابتدا آزاردهنده نمی‌باشند؛ مثلاً اگر دسر بعد از غذا دیر آورده شود، در ابتدا موضوع عجیبی نیست اما اگر تکرار شود آزاردهنده خواهد شد. یا چرا پدربزرگ همیشه یک جوک قدیمی را بارها برای ما تکرار می‌کند؟!

جو پالکا در کتاب خود “آگاهی از چیزهایی که ما را آزار می‌دهد” این تمایلات را “حساسیت‌های  اجتماعی” توصیف می‌کند: “چیزهای کوچکی که در ابتدا زیاد واکنشی ایجاد نمی‌کنند اما می‌توانند با قرار گرفتن در معرض تکرار منجر به انفجارهای احساسی شوند.”

لوگان می‌گوید: “دلخوری‌های انباشته‌شده، یکی از مهم‌ترین عوامل ایجاد اختلافات در روابط خانوادگی است.” “درگیری‌ها اغلب با تکرار برخی از رفتارهای کوچک ایجاد می‌شوند.”

همان‌طور که مایکل کانینگام، روانشناس دانشگاه لوئیزویل می‌گوید:  این موارد می‌تواند از عادت‌های ناپسند، مانند خوردن ناخن  تا اقدامات ناخوشایند دیگر مثل ملچ و مولوچ کردن در هنگام غذا خوردن و یا باز گذاشتن درب کمد بعد از برداشتن لباس باشد.

 حساسیت‌هایی که ممکن است در طول روزهای تعطیل به اوج خود برسند، اینها “رفتارهای ناخودآگاه” هستند، شما این رفتار را وقتی از دوستانتان می‌بینید به‌راحتی نادیده می‌گیرید اما همین را زیر یک سقف تبدیل به فاجعه خواهید کرد!

3- پرخاشگری منفعل

در اواخر جنگ جهانی دوم، یک سرهنگ در وزارت جنگ ایالات‌متحده رفتار تعدادی از سربازان را چنین توصیف کرد:  آنها گروهی هستند با “یک نوع واکنش عصبی … که با درماندگی یا پاسخ‌های ناکافی، انفعال ، انسداد یا انفجارهای تهاجمی” رفتار می‌کنند.

پرخاشگری منفعل یا فروخفته، مقصر اصلی در نزاع‌های کوچک است، اما معمولاً به‌عنوان یک رفتار سازشکارانه تلقی می‌شود.

انفعال راهی است برای جلوگیری از شکسته شدن قواعد اجتماعی، آنطورکه فرد احساس می‌کند. مثلاً مجبور به گوش دادن توصیه‌های ناخواسته از والدین می‌شوید یا مجبور هستید به خاطر حفظ آبرو از بروز خشم خود جلوگیری کنید.

دکتر ا. توری هیگینز، مدیر مرکز علمی انگیزه در دانشگاه کلمبیا، می‌گوید: “برخی از افرادی که منفعل رفتار می‌کنند درواقع بسیار مراقب هستند که مرتکب اشتباه نشوند. اما تلاش برای جلوگیری از رویارویی و برخورد، هنگامی‌که فرد از تلاش برای خشنود کردن همه لذت می‌برد، می‌تواند باعث خشم انفجاری و یکدفعه شود. هیگینز گفت ، “افراد منفعل زمانی بسیار پرخاشگر می‌شوند که غریزه‌های محتاطانه آنها تحت الشعاع قرار می‌گیرد تا آنها را افرادی غیرمنطقی به شمار می‌آورند.

چند توصیه برای رفتار درست با یک پرخاشگر منفعل:

روان‌پزشکان برای مدیریت انواع رفتارهای پرخاشگرانه، اغلب از نوعی تعامل  حمایت می‌کنند: به آنها می‌گویند به این شخص حمله نکنید. این کار فقط موقعیت شمارا به‌عنوان تقویت‌کننده این  رفتار برجسته می‌کند. علت احتمالی عصبانیت فرد را در نظر بگیرید و در صورت امکان در هنگام حملات او در هنگام بحث، او را تصدیق کنید. “

4- رقابت‌های خواهر و برادر که در کودکی متوقف نمی‌شود:

در یک مطالعه از 65 خانواده که به‌طور تصادفی از دانش آموزان پایه دهم  انجام شد، نوجوانان به همان اندازه با برادران و خواهران خود درگیر می‌شوند که با والدین خود . این استدلال  وجود دارد که این درگیری‌ها ناشی از دلایل زیر است:

نزدیک هم زندگی کردن، رقابت برای منابع محدود و سرک‌های شخصی

  برای اکثر این بچه‌ها متداول‌ترین نوع حل اختلاف، توجه نکردن به دعوا و به‌سادگی رد شدن از کنار آنها بود.

مطالعات دیگر نشان داده‌اند که خواهران و برادران بالغ نیز  دچار درگیری و رقابت هستند، حتی اگر آنها دیگر در کنار یکدیگر با والدین خود زندگی نکنند. این تنش‌ها مخصوصاً بین خواهر و برادرانی که در سن نزدیک و از هم‌جنس بودند، بیشتر بود.

“اگر ما وقتی در اتومبیل درراه خانه مادر و پدرمان  هستیم، به همسر خود بگوییم، چرا بس نمی‌کنی و نمی‌گذاری من این موضوع را فراموش کنم، او دو ساعت بعد درباره موضوع دیگری که شبیه همان موضوع قبلی بود دوباره ما را بازخواست خواهد کرد و حالا ما به‌احتمال‌زیاد بیش‌ازحد واکنش نشان می‌دهیم و اختلاف‌نظرهای مشابهی را که در مدت 15 سال گذشته هنوز برطرف نکرده‌ایم را دوباره بازگو می‌کنیم.”

لوگان می‌گوید:

این نکته را هم اضافه کنید که مردم اغلب در حال نوشیدن، خوردن غذاهای شیرین و محروم از خواب هستند و همچنین اغلب ورزش نمی‌کنند پس هیچ‌کس در بهترین وضعیت خود نیست، بنابراین الگوهای قدیمی روابط می‌تواند بازگردد.

بتان بیایر، مدرس ارشد روانشناسی در دانشگاه کلرادو در دنور توضیح می‌دهد:

” انتظار می‌رود اگر افراد خانواده زیاد باهم وقت نمی‌گذرانند پس کمتر باهم درگیر شوند ولی این اتفاق نمی‌افتد “

علاوه بر این، احتمالاً شما و خواهر و برادرهایتان شخصیت‌های متفاوتی دارید. یک خانواده می‌تواند یک خودشیفته افراطی و یک آدم پراسترس داشته باشد.

به‌عنوان یک مکانیزم مقابله، فلدر توصیه می‌کند که به‌جای اینکه شوکه شویم که خویشاوندان ما برخلاف ما هستند، باید در عوض سعی کنیم از تنوع ژنتیکی فوق‌العاده‌ای که در یک خانواده وجود دارد لذت ببریم.

او در کتاب خود می‌نویسد: “یک نفس عمیق و آرام بکشید” وقتی چالش عجیبی در خانواده خوددارید با خود بگویید  “وای ، چه جالب یک سنگ صبور و یک قلدر باهم در استخر ژنتیک خانواده، در حال شنا هستند! “

لوگان همچنین می‌گوید: طرز فکری که درباره تعطیلات داریم و با خودمان حمل می‌کنیم می‌تواند تعیین‌کننده خوب طی شدن آن‌هم باشد.

وی می‌گوید “چند هفته پیش من خانه‌ای را که از 2 سالگی تا 22 سالگی در آن زندگی کرده بودم دیدم و یاد خاطراتی از آن دوران افتادم  “من می‌توانستم  به آزارهایی که توسط برادرم کشیده بودم فکر کنم زمانی که او من را در لانه پرندگان حبس می‌کرد یا به خاطر کمک‌هایش برای یادگرفتن فوتبال تمرکز کنم.

 اغلب ما روی اختلافات و صدمات گذشته تمرکز می‌کنیم. اگر جلوی درب قدم بزنیم و درباره مشکلات گذشته فکر کنیم، احتمالاً درگیری‌های امروز ما هم بیشتر خواهد شد اما اگر به فکر اوقات خوب باشیم، می‌توانیم پیشگویی بهتری نسبت به آینده روابطمان داشته باشیم.

یادآوری این نکته نیز حائز اهمیت است که سوگیری تفکرات ما  توسط فرهنگ شکل می‌گیرد، ازجمله انتظارات ما از دیگران، خودمان  و حتی لحنی که صحبت می‌کنیم.

درواقع، در برخی فرهنگ مفهوم دلخوری، به هر دلیلی و به‌سادگی وجود ندارد ولی متأسفانه این همه‌گیر نمی‌باشد.

 

 

دوره کامل کنترل و مدیریت خشم و پرخاشگری

190,000 تومان 123,000 تومان

مدرس : مجید میری

مدت دوره :  13 جلسه درس‌گفتار شامل 243 دقیقه فایل صوتی 

نوع دوره : غیر حضوری

مخاطبین : همه افراد بالای 18 سال

اطلاعات بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *